عسل طبیعی ضد سرطان است

عسل طبیعی ضد سرطان است
به این بخش رای دهید

آیا عسل یکی از خوردنی های ضد سرطان است؟ آیا می تواند سرطان را درمان کند؟ خیلی از این نوع سوالات در مورد عسل در اینترنت مطرح می شود.

قلب ما به درد میاد برای زندگی هایی که با سرطان به خطر افتاده، من جواب می دهم که درسته عسل طبیعی ضد سرطان هست ولی نمی شود انتظار یک پادزهر از آن داشت.

درمان سرطان با عسلتأثیرات قدرتمند بیوفلاوونویدها

بسیاری از مردم به اندازه کافی جدی نمی گیرند یا نادیده بگیرند که عسل دارای خواص ضد سرطان و ضد تومور است؛ عسل داروست، عسل طبیعی ضد سرطان است. با توجه به کتاب انقلاب عسل نوشته دکتر رون فسندن، دانشمندان فلاونوئیدهای گل را در عسل یافته اند. این عناصر کوچک، معمولا به عنوان آنتی اکسیدان ها شناخته می شوند، در هنگام وارد شدن به سلول های بدن تاثیر مهمی می گذارند. هنگام مصرف، بلافاصله سطح آنتی اکسیدان را درون سلول ها افزایش می دهد، کاهش نفوذ پذیری موی رگی و شکنندگی آن ها را کاهش می دهد و اکسیدان ها را از بین می برد و باعث تخریب کلاژن در بدن می شود.

در واقع در سالهای اخیر، شرکت های بزرگ دارو متوجه ی اثربخشی فلاوون درون گل ها در حذف رادیکال های آزاد از بدن و بهبود عملکرد سیستم ایمنی بدن شده اند و اکنون میلیون ها دلار صرف تولید این مواد به طور مصنوعی کرده اند. به خانواده، دوستان خود بگویید که زنبور این ماده گران بها و طبیعی را از شهد گل به عسل منتقل می کند. شاید با مصرف یک بار عسل طبیعی فواید ارزش مند آن برای سلامتی به چشم نیاید ولی با تکرار آن هر روز، می تواند زندگی شما را از بیماری های کشنده ای مثل سرطان نجات دهد.

پیشگیری از سرطان با عسل طبیعی

پیشگیری بهتر از درمان است


مطمئنا همه ما می دانیم که پیشگیری خیلی بهتر از درمان است، اما متأسفانه، جهان مبتلا به یک سندرم تسکین فوری است. فقط کافیست نگاه کنید که چگونه افراد با مصرف قرص های لاغری، لیپوساکشن یا حتی گرسنگی خوردن، وزن کم می کنند. به نظر مردم انجام کار به تدریج و آهسته، وقت تلف کردن است. ما اکنون خواهان ثروت، روابط موفق هستیم ولی کاملا از قانون جهانی “بکارید تا برداشت کنید” غافل شده ایم. ما اغلب به درمان های فوری بیماری ها تمرکز کرده ایم و همه چیز را در مورد پیشگیری مداوم با رژیم غذایی و شیوه زندگی ضد سرطان، فراموش می کنیم.

می خواهم یک داستان آشنا را برای شما تعریف کنم. در سال 2005 شخصی به علت سطوح بالای قند خونش و علاقه شدیدش به غذاهای سرخ کردنی، کلیه های خود رو از دست داد. او به مدت سه ساعت در روز برای تصویه خونش به دستگاه دیالیز متصل می شد و زمانی که دیالیز نداشت، با پزشک برای مشکلات قلبی و دیابت مشورت می کرد. او می گفت که اگر یک دهه پیش به حرف پزشکانش گوش داده بود، شاید کلیه هایش را از دست نداده بود.

چنین داستانهایی باید به قدر کافی قدرتمند باشد تا بتوانند به ما شوکی وارد کند تا از این سهل انگاری دست برداریم. نگاهی تازه به کسانی که قبلا این کار را کرده اند، بیاندازیم و سلامت خود و فرزندانمان را در 10 – 20 سال بعد ببینیم. نمی توان بیماری ها، حوادث و بلایای طبیعی فردا را پیش بینی کرد، اما ما قطعا می توانیم بدن خود را با انتخاب عاقلانه از نوع غذایی که مصرف می کنیم ، ایمن کنیم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *